Henryk Epstein (ur. 1891 w Łodzi, zm. 1944 prawdop. w KL Auschwitz) – polski malarz i grafik pochodzenia żydowskiego; działał we Francji, należał do École de Paris.
Życiorys Jego ojciec był księgarzem; zmarł gdy Henryk miał trzy lata.
Rozpoczął naukę rysunku i malarstwa w łódzkiej szkole z nauką w jidysz prowadzonej przez Jakuba Kacenbogena. W 1910 roku podjął studia w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium, od roku 1912 studiował w Paryżu w Académie de la Grande Chaumière.
Podczas I wojny światowej zgłosił się do polskich oddziałów wojskowych. Po wojnie przebywał w środowisku paryskich malarzy awangardowych na Montparnasse, związanych z rotundą La Ruche, zaprzyjaźnił się z Amedeo Modiglianim, Chaimem Soutinem, Markiem Chagallem, Jules'em Pascinem i Maurice'em Utrillem. Od roku 1921 uczestniczył w paryskich wystawach malarstwa m.in. w Salonie Jesiennym (1921), Salonie Niezależnych (1921, 1922, 1923, 1925, 1928) i Salonie des Tuilleries (1927–1931). Pomiędzy 1929 a 1931 odwiedzał Bretanię, przebywając w Quiberon i Concarneau malował rybaków i ich otoczenie, porty, a także martwe natury przedstawiające owoce morza, ryby i ptaki. W połowie lat 30. XX wieku kupił gospodarstwo w okolicach Épernon, gdzie często wyjeżdżał.