Jan Garbowski (ur. 22 kwietnia 1888 w Kostrowiczach, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – pułkownik lekarz Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Syn Franciszka h. Sulima (zm. 1893), adwokata przysięgłego, i Wandy z Kraszewskich h. Boleścic (zm. 1934) urodzony w rodzinnym majątku Kostrowicze, w ówczesnym powiecie słonimskim guberni grodzieńskiej. W 1895, po śmierci ojca, przeniósł się z matką i siostrami do Warszawy. Uczęszczał do himnazjum realnego rządowego, z którego w 1905 został wydalny za udział w strajku szkolnym. Naukę kontynuował w polskiej Szkole Realnej Witolda Wróblewskiego, w której w 1907 zdał egzamin dojrzałości. W tym samym roku wyjechał do Paryża. Początkowo studiował na Wydziale Przyrodniczym, a od 1908 na Wydziale Lekarskim Sorbony. W 1914 uzyskał dyplom lekarza.