W 1956 został powołany na stanowisko samodzielnego pracownika nauki w Katedrze Teorii Państwa i Prawa Wydziału Prawa UW, a w 1965 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego. W latach 1956−1963 był jednym z dwóch prodziekanów Wydziału, kierującym studium zaocznym.
W międzyczasie, w latach 1954−1955 był doradcą prawnym polskiego przedstawicielstwa przy Międzynarodowej Komisji Kontroli i Nadzoru w Wietnamie (International Commission for Supervision and Control in Vietnam). Od roku 1963 przebywał w Hanoi, w latach 1963−1964 był kierownikiem, pełniąc rolę mediatora w konflikcie wietnamskim.
W lipcu 1968 został zwolniony z UW decyzją Ministra Szkolnictwa Wyższego podjętą za zgodą Prezesa Rady Ministrów. W tym samym roku wyemigrował do USA, gdzie został profesorem prawa i nauk politycznych w Queens College Uniwersytetu Miejskiego Nowego Jorku (City University of New York) oraz był przewodniczącym Rady Badań Etyki i Polityki Publicznej Queens College.
Był autorem wielu podręczników akademickich, prac z zakresu teorii państwa i prawa, historii doktryn politycznych i prawnych oraz nauk politycznych.
Zmarł 9 kwietnia 1994 w Nowym Jorku.