Powstanie postrybskie (alb. Levizja e Postribës) – największe spośród antykomunistycznych wystąpień zbrojnych w Albanii.
Powstanie wybuchło na początku września 1946 roku, a jego początkiem był atak połączonych sił Balli Kombëtar i Legaliteti na składy broni w Szkodrze. Jego nazwa wzięła się od miejscowości, w której doszło do koncentracji powstańców przed atakiem – Postryby.
Tło historyczne Lata 1944-45 w Albanii to czas rosnącej w siłę Komunistycznej Partii Albanii i podporządkowanych jej oddziałów partyzanckich. KPA w ciągu kilku lat z niewielkich grupek liczących w sumie kilkuset uzbrojonych partyzantów wyrosła na najsilniejsze ugrupowanie militarne w Albanii gromadzące ok. 70 tys. nieźle uzbrojonych żołnierzy (przy czym ludność Albanii wynosiła wtedy ok. 1 miliona).
Przeprowadzane przez komunistów reformy, uniemożliwianie pluralizmu oraz prześladowanie opozycji faktycznej czy domniemanej budziły sprzeciw, ale wobec przytłaczającej dysproporcji sił, ruchy antykomunistyczne miały ograniczony zasięg i skazane były na przegraną.