napisał po polsku 30 sztuk teatralnych i słuchowisk. Kilkakrotnie otrzymał nagrody literackie Komitetu Polskiego Radia i Telewizji (1958, 1963, 1966). Przez kilka lat był polskim korespondentem zagranicznym i przebywał w Maroku i Algierii. Po wypadkach marcowych w roku 1968 został wydalony z Polski; wyjechał do Izraela, ale po roku powrócił do Szwajcarii. Mieszkał w Zurychu, gdzie pracował dla telewizji. Jest m.in. współautorem scenariusza do filmu Trilogie 1848 - Der Galgensteiger (1978).
W ostatnich latach życia zaczął pisać powieści o charakterze autobiograficznym (Kibic) i rodzinnym (Przyszłego roku w Jerozolimie), charakteryzujące się tempem, ironią i dowcipem. Obie cieszyły się wielkim sukcesem, co umożliwiło Kaminskiemu niezależną finansowo egzystencję pisarza nie związanego pracą etatową.
W roku 1987 Kaminski otrzymał nagrodę za najlepszy debiut - Mara-Cassens-Preis przyznawaną przez Dom Literatury w Hamburgu, a w roku 1990 nagrodę honorową ZurychuZob. też Wspomnienie pośmiertne opublikowane w "Spiegel-Online".
Kamiński jest w Polsce dość mało znany.