Piotr Łaguna herbu Grzymała (ur. 11 października 1905 w Kędziorowie w ówczesnym powiecie szczuczyńskim guberni łomżyńskiej, zm. 27 czerwca 1941 koło Coquelles) – major pilot lotnictwa wojskowego II RP i Polskich Sił Powietrznych, kawaler Orderu Virtuti Militari. Pośmiertnie awansowany na podpułkownika.
Życiorys Pochodził z gałęzi podlaskiej rodziny Łagunów herbu Grzymała. Był synem Piotra dzierżawcy majątku w Kędziorowie i jego żony Julianny z Chludzińskich herbu Cholewa. Ukończył 15 sierpnia 1927 Oficerską Szkołę Lotnictwa w Dęblinie z 28. lokatą. Skierowany w stopniu sierżanta podchorążego do 3 pułku lotniczego w Poznaniu. Mianowany w 1928 podporucznikiem i skierowany do Centrum Wyszkolenia Oficerów Lotnictwa w Dęblinie na kurs pilotażu. W 1930 roku został mianowany porucznikiemDziennik Personalny R. 11, nr 16 str. 339.. 2 marca 1931 roku został skierowany na kurs w Lotniczej Szkole Strzelania i BombardowaniaDziennik Personalny R. 12, nr 3 str. 130..
W 2 pułku lotniczym w Krakowie odbył kurs pilotażu myśliwskiego i otrzymał przydział do poznańskiego dywizjonu myśliwskiego. W 1936 został mianowany kapitanem. Studiował w Wyższej Szkole Lotniczej w 1938, a po jej ukończeniu w 1939 został przydzielony do 1 pułku lotniczego w Warszawie.