, w skrócie , i () – włoskie oznaczenia pochodzenia stosowane dla artykułów spożywczych, przede wszystkim win, podobnym do francuskiego () czy niemieckiego Oznaczenie jest czasami używane dla innych produktów jako alternatywa dla (), np. serów parmezan i pecorino.
Historia Prawnie uregulowane określenie pochodzenia zostało wprowadzone w 1963 roku, by osiągnąć trwałe polepszenie jakości produkowanych win i aceto balsamico. W 1992 roku Unia Europejska zharmonizowała rozmaite krajowe systemy gwarancji jakości i stworzyła m.in. oznaczenie Protected Designation of Origin (PDO), znane w Polsce jako „Chroniona Nazwa Pochodzenia”. W tym samym roku włoskie kryteria DOC zostały dostosowane do wymagań godła PDO. Duża rozpoznawalność lokalnych oznaczeń powoduje, że rzadko spotyka się godło unijne samodzielnie.
Klasyfikacja Istnieją trzy poziomy: DO – Denominazione di Origine (oznaczenie pochodzenia, rzadko spotykane), DOC – Denominazione di Origine Controllata (kontrolowane oznaczenie pochodzenia), DOCG – Denominazione di Origine Controllata e Garantita (kontrolowane oznaczenie gwarantowanego pochodzenia – najwyższa klasa jakości).
W skali jakości wina we Włoszech wina DOC i DOCG mieszczą się powyżej win klasy indicazione geografica tipica (IGT).