Julia Kratowska (ur. 24 kwietnia 1870 w Puławach, zm. 27 sierpnia 1946 w Ciechanowie) – polska działaczka niepodległościowa, społeczna i oświatowa, polityk, senator w II RP.
Życiorys W 1888 roku ukończyła ze złotym medalem Aleksandryjsko-Maryjski Instytut Wychowania Panien w Warszawie.
Praca nauczycielska i działalność w PPS przed 1918 rokiem Po ukończeniu Instytutu, w latach 1889–1891 prowadziła pensję w Lublinie, zamkniętą przez władze rosyjskie „za panujący w niej duch polski”, w latach 1891–1907 prowadziła tajne komplety dla chłopców w zakresie 8 klas szkoły handlowej i 8 klas gimnazjum filologicznego. W 1901 wstąpiła do PPS i organizowała partię w Lublinie. W jej mieszkaniu w 1902 roku odbył się VI Zjazd PPS, w 1905 roku uczestniczyła w strajku szkolnym, organizowała pomoc dla więźniów politycznych. Została aresztowana w 1907 roku, przez 6 miesięcy była więziona w Lublinie, następnie została zesłana do Krasnego Jaru, skąd w 1908 roku został przewieziona do więzienia kobiecego, tzw. Serbii w Warszawie. W 1909 roku uzyskała zwolnienie na pogrzeb siostry, Marii i zbiegła do Galicji.