Model 508C produkowano, głównie w wersjach wojskowych, do 1945 roku.
Polski Fiat 508 mały|lewo|Polski Fiat 508 I z okolic Kielc mały|lewo|Polski Fiat 508 II z PZInż thumb|left|Fiat 508 “Junak" z PZInż – eksponat z Narodowego Muzeum Techniki w Warszawie mały|prawo|Polski Fiat 508 III Junak z PZInżmały|prawo|Polski Fiat 508 III Junak – tył pojazdu
Na mocy umowy licencyjnej, podpisanej 21 września 1931 roku z włoską firmą FIAT, rozpoczęto montaż, a później produkcję małego samochodu osobowego Fiata 508 Balilla w Państwowych Zakładach Inżynierii w Warszawie. Było to najbardziej popularne auto osobowe na polskich drogach w latach trzydziestych. Do dziś przetrwało niewiele egzemplarzy, zwykle w muzeach i kolekcjach prywatnych.
W Polsce montowano początkowo z części pierwszą wersję Fiata, oznaczaną 508 I, w której stosowano silnik o pojemności 1 litra osiągający moc 20 KM i trzybiegową skrzynię przekładniową. Stopniowo wprowadzano do montażu udział przemysłu krajowego, obrabiając w PZInż włoskie odkuwki i odlewy, a następnie stosując także polskie elementy. Docelowym modelem produkcyjnym miał być zmodernizowany Fiat 508, wprowadzony we Włoszech w 1934 roku, z nowocześniejszym nadwoziem i silnikiem o mocy 24 KM przy 3600 obr./min i 4-biegową skrzynią biegów (włoskie oznaczenie 4 marce).