Wideokracja (ang. Videocracy, wł. Videocracy – Basta apparire) – pełnometrażowy film dokumentalny z 2009 roku autorstwa Erika Gandiniego (scenariusz i reżyseria), zrealizowany w koprodukcji między Szwecją, Danią, Wielką Brytanią i Włochami.
Treść Głównym tematem filmu jest wyjątkowe przenikanie się światów polityki i rozrywki, a zwłaszcza telewizji, jakie można zaobserwować we współczesnych Włoszech. Obraz traktuje również o niezwykłym stosunku Włochów do telewizji jako medium, o wiązanych z występami w niej nadziejach na lepsze życie oraz o wyjątkowej popularności programów, które w wielu innych krajach mogłyby zostać uznane za raczej niewybredne.
Film porusza w szczególności trzy kwestie. Pierwszą jest fenomen zwany po włosku veline. Są to młode, bardzo ponętne kobiety, które występują w wielu programach rozrywkowych różnego typu, a ich jedynym zadaniem jest stanowienie seksownego przerywnika między poszczególnymi segmentami show. Veline wykonują mocno erotyzujący taniec, a nierzadko po prostu rozbierają się na antenie.