z kolei język ogólny ma zasięg ogólnopaństwowy, istnieje w wersji mówionej i pisanej, jest wysoce skodyfikowany i obsługuje różne typy sytuacji społecznych. Bliskie standardowi odmiany miejskie, które istnieją w niektórych krajach, są czasem wartościowane negatywnie, przez pryzmat języka standardowego, w przeciwieństwie do dialektów wiejskich, które bywają kojarzone z dziedzictwem historycznym i bogactwem językowym.
Standard nie jest tworem jednorodnym; umożliwia bowiem tworzenie wypowiedzi w różnych stylach funkcjonalnych (np. naukowym, publicystyczno-dziennikarskim, administracyjnym, literackim, potocznym). Odzwierciedla to jego szerokie zastosowanie w różnych obszarach działalności i komunikacji, począwszy od tekstów naukowych, a skończywszy na codziennych sytuacjach życiowych. Język standardowy służy powszechnie jako język pisany, w odróżnieniu od odmian niestandardowych, które są związane z oralnością i zwykle nie mają wypracowanych zasad ortografii. Ze względu na przypisywaną jej rolę społeczną odmiana standardowa bywa nieściśle utożsamiana z językiem jako takim;