Henryk Kawecki (ur. 12 maja 1886 w Warszawie, zm. 19 stycznia 1942 tamże) – polski prawnik, polityk, podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych (1935–1937), senator RP IV kadencji (1935–1938), członek loży wolnomularskiej w Warszawie w czasach II RzeczypospolitejLudwik Hass, Ambicje, rachuby, rzeczywistość. Wolnomularstwo w Europie Środkowo-Wschodniej 1905–1928, Warszawa 1984, s. 232..
Życiorys Wykształcenie Ukończył szkołę realną w Warszawie i studia prawnicze na uniwersytecie w Dorpacie.
Działalność niepodległościowa W początkowej fazie I wojny światowej (1915–1916) służył w Straży Obywatelskiej w Warszawie. Od 15 czerwca 1918 roku był członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej (pracował w Komendzie Naczelnej POW do 11 listopada 1918 roku). W latach 1918–1921 służył w Adiutanturze Generalnej WP, a następnie w sztabie ścisłym Wodza Naczelnego. Uczestniczył w walkach pod Radzyminem.
1 marca 1921 roku został na własną prośbę zwolniony do rezerwy (w stopniu podporucznika).