Andrzej Jochelson (ur. 28 września 1911 w Semipałatyńsku, zm. 27 listopada 1997 we Wrocławiu) – prawnik, pisarz, tłumacz. Mieszkał w Rosji przez 9 lat, lecz za namową ojca przyjął obywatelstwo polskie. Brał udział w II wojnie światowej, wstępując jako ochotnik do 14. Pułku Piechoty we Włocławku. Odegrał ważną rolę w odbudowie i polonizacji powojennego Wrocławia.
Życiorys Dzieciństwo w Rosji Andrzej Jochelson był synem Aleksandra Jochelsona i Klaudii Jochelson z d. Nikitin. Aleksander Jochelson rozpoczął studia w Kijowie na wydziale matematyczno-przyrodniczym. Nie mógł ich ukończyć z powodu represji ze strony władz, którym naraził się uczestnictwem w strajku studenckim. Nie mogąc studiować w Kijowie, ukończył medycynę na uniwersytecie w Charkowie. Był lekarzem wojskowym w armii Imperium Rosyjskiego. Podjął tę pracę, żeby ratować brata, któremu groził wyrok śmierci za próbę dostarczenia bomby jednemu z członków Polskiej Partii Socjalistycznej. Aleksander Jochelson, chcąc pracować jedynie w garnizonach azjatyckich, zamieszkał wraz z żoną u stóp Ałtaju w Semipałatyńsku, gdzie przyszedł na świat jego pierwszy syn, Andrzej.