Zajmował się tam między innymi porządkowaniem biblioteki. W 1946 roku napisał dramat historyczny Biskup Nankier, który został wystawiony z powodzeniem w Teatrze Miejskim 9 czerwca 1946. Jest również autorem broszurki Ostrów Tumski, poświęconej znajdującym się tam kościołom, oraz pierwszego powojennego Przewodnika po Wrocławiu. Od października 1946 prowadził seminarium na Wydziale Prawa Uniwersytetu Wrocławskiego. W listopadzie otworzył własną kancelarię adwokacką. W 1948 roku przyszedł na świat jego drugi syn, Aleksander.
W październiku 1950 został bezpodstawnie aresztowany i poddany tzw. ciężkiemu śledztwu. Wyszedł na wolność w czerwcu 1951 z umorzeniem sprawy. Od 1957 był członkiem Zespołu Adwokackiego nr 5. W 1960 zorganizował wraz z Kazimierzem Kuligowskim i innymi pionierami Sekcję Pionierów Wrocławia. 15 lat przewodniczył Społeczno-Lekarskiej Komisji ds. Alkoholików.
Był autorem wielu publikacji i przekładów z łaciny średniowiecznej i języka francuskiego.