Kazimierz Józef Dziurzyński (ur. 1 marca 1891 w Krakowie, zm. 9–11 kwietnia 1940 w Katyniu) – pułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się 1 marca 1891 w Krakowie, w rodzinie Jana i Bronisławy z Wormskich. W 1909 ukończył naukę w klasie VIIIb i zdał maturę w c.k. Gimnazjum III w Krakowie. Następnie ukończył osiem semestrów na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego i otrzymał absolutorium. Ukończył także jednoroczny kurs w Akademii Handlowej w Krakowie. Był członkiem Związku Strzeleckiego.
W czasie I wojny światowej walczył w szeregach Legionów Polskich. 4 sierpnia 1914 został wcielony do 7. kompanii 2 pułku piechoty. Od 1 listopada 1914 do 1 lutego 1915 był frekwentantem Szkoły Podchorążych Legionów Polskich. Po ukończeniu szkoły został przeniesiony do IV batalionu 3 pułku piechoty. 14 marca 1915 ranny pod Bortnikami. 18 maja 1915, po opuszczeniu szpitala, został przydzielony do III batalionu uzupełniajacego, a 27 czerwca tego roku do 6 pułku piechoty. Od 15 września do 7 grudnia 1915 chory na czerwonkę leczył się w szpitalach epidemicznych w Dęblinie i Opawie. 18 sierpnia 1916 został mianowany chorążym piechoty. 1 stycznia 1917 awansował na podporucznika piechoty. 1 września 1917 został wcielony do c. k.