Historia miasta Ajchanom zostało założone na przełomie IV i III w. p.n.e., po podbojach Aleksandra Wielkiego. Paul Bernard proponował by identyfikować je z Aleksandrią nad Oksosem, co jednak opiera się na utożsamieniu Pandżu z górnym biegiem starożytnego Oksosu (dzis. Amu-daria). Bardziej prawdopodobne jest jednak, że starożytni Grecy uważali za górny bieg Oksosu Wachsz, o czym świadczy choćby fakt, że sama nazwa Oksos wywodzi się od irańskiej nazwy Wachsz. Ponadto Ptolemeusz umieszcza Aleksandrię nad Oksosem po sogdyjskiej stronie rzeki. Wydaje się zatem, że miasto nie mogło być Aleksandrią nad Oksosem i w związku z tym nie można ustalić jego pierwotnej nazwy. Około połowy II wieku p.n.e. na cześć króla Eukratydesa miasto otrzymało nazwę Eukratidea. Położone na krańcach ówczesnej ekumeny, miasto stanowiło jeden z głównych ośrodków państwa grecko-baktryjskiego. Zabezpieczało ono granicę państwa przed zagrożeniem ze strony nomadów, oraz kontrolowało szlaki do Badachszanu, gdzie wydobywano złoża rud żelaza, miedzi, złota, a także rubinów i lapis lazuli. W pobliżu miasta rozciągała się urodzajna, pokryta kanałami irygacyjnymi równina, o powierzchni ok. 10 tys. hektarów. Wraz ze zmianą nazwy na Eukratidea rozpoczęto w nim intensywny program budowlany. Zniszczone ok. 140 p.n.e.