right|thumb|Gen. Henryk Dąbrowski w Rzymie, obraz Januarego Suchodolskiego Mundur Legionów Polskich we Włoszech – ubiór polskich formacji legionowych walczących u boku Francji w latach 1797–1807.
Mundur w okresie formowania legionów upright=0.4|thumb|left|Żołnierz legionu Twórca legionów polskich, Jan Henryk Dąbrowski, w rozmowach z rządem Republiki Lombardzkiej ustalił, że "ubiory, odznaki wojskowe i organizacja tego korpusu winny być w miarę możności zbliżone do zwyczajów Polaków". Kilkanaście dni po rozpoczęciu formowania pododdziałów, przedstawiono władzom Lombardii umundurowanych 20 grenadierów i 20 strzelców. Grenadierzy posiadali mundur wzorowany na polskiej kawalerii narodowej. Były to granatowe spodnie i kurtki z karmazynowymi wyłogami, kołnierzem, mankietami i połamiInne źródła podają, że grenadierzy mieli wyłogi granatowe, a jedynie wypustki wyłogów karmazynowe. Strzelcy nosili podobny mundur z ozdobami zielonymi. Wzorowany był na mundurze 3 regimentu pieszego buławy polnej litewskiej. Buty noszono z cholewkami do połowy łydki. Nogawki spodni wkładane do butów. Na prawym ramieniu noszono czerwono-biało-zielony kontrepolet w barwach lombardzkich z napisem "Gli uomini liberi sono fratelli""Ludzie wolni są braćmi". Pierwsi grenadierzy i strzelcy wystąpili przed władzami lombardzkimi w kapeluszach.