Bataliony fizylierskie różniły się kombinacją trzech barw: I batalion miał kity białe na dole, czerwone w środkowej części, a u góry błękitne, II - błękitne, białe i czerwone, a III - czerwone, błękitne i białe.
W kawalerii kity rozróżniały poszczególne kompanie. Kolorem nawiązywały do barw proporczyków na lance ustalonych 12 lutego 1791 roku. W I szwadronie jego 1 kompania miała kity czerwono-biało-niebieskie, a 2 kompania niebiesko-biało-czerwone. W II szwadronie 1 kompania nosiła barwy czerwono-niebiesko-białe, a 2 kompania barwy biało-niebiesko- czerwone. W kawalerii panował też opór wobec używania epoletów. Ich role pełnić miały akselbanty, na których powinny znaleźć się z gwiazdki i belki stosownie do stopnia.
Unicestwienie 2 Legii i wysokie straty 1 Legii zmusiły Dąbrowskiego do odbudowy korpusu. W październiku przydzielono sukno na uszycie 600 mundurów dla nowych ochotników, ale w uproszczonej formie. Podstawowym kolorem pozostawał granat z karmazynowymi ozdobami. Pod spód zakładano biały lejbik, a na wierzch białe skórzane pasy do ładownicy i tasaka. Czapki miały być wyższe, koloru granatowego z czarnym otokiem i skórzanym daszkiem, szwami karmazynowymi i biało-czerwonym sznurem. Do czapki przypinano francuską kokardę.