Od dojścia do władzy Adolfa Hitlera w Niemczech, w 1933, podjęto próby nawiązania sojuszu między socjaldemokratami a komunistami. Wraz z przejściem do popularnej taktyki Frontu Ludowego w 1935 roku odnotowano niewielki wzrost liczby członków i uznanie opinii publicznej. Na szczeblu krajowym, KPS w wyborach powszechnych z 1939 roku zdobył 2,6 procent poparcia i cztery mandaty w Radzie Narodowej. Po wybuchu II wojny światowej partia wspierała politykę zagraniczną Związku Radzieckiego, do 1941 uznawała wojnę za imperialistyczną. W 1940 zakazana na szczeblu krajowym jako organizacja wywrotowa. Po fiasku rozmów w sprawie połączenia z SP w 1944, dawni działacze KPS powołali nową formację pod nazwą Szwajcarska Partia Pracy.

W Genewie, partia komunistyczna została zdelegalizowana w 1937. Lider tamtejszych socjaldemokratów, Léon Nicole (późniejszy prezydent Szwajcarskiej Partii Pracy) przyjął członków KPS w szeregi swojej partii.

Poparcie partii w wyborach na szczeblu krajowym (w kolejności rok wyborów, liczba mandatów i liczba procent uzyskanych w wyborach): 1922/2/1,8% 1925/3/2,0% 1928/2/1,8% 1931/2/1,5% 1935/2/1,4% 1939/4/2,6%

Bibliografia hls-dhs-dss.ch historia partii w języku niemieckim

Kategoria:Partie komunistyczne Kategoria:Międzynarodówka Komunistyczna