Dla zobrazowania wpływu turbin wiatrowych na stan ludzkiego zdrowia autorka użyła następującego sformułowania: „hałas lub drgania o niskiej częstotliwości oszukują system równowagi organizmu tak, by myślał, że jest on w ruchu”.
Kontrowersje Badania Nissenbauma i Pierpont dostarczyły argumentów przeciwnikom farm wiatrowych, wywołując debatę na temat bezpieczeństwa osób żyjących w pobliżu turbin. Książka Pierpont stała się przedmiotem krytyki środowisk technicznych i naukowych – postulowana w niej jednostka chorobowa oraz wywołujące ją przyczyny nie zostały potwierdzone naukowo.
Zwolennicy pozyskiwania energii z wiatru zarzucają Ninie Pierpont, że nie udowodniła w sposób wiarygodny związku przyczynowo–skutkowego pomiędzy generowanymi przez turbiny dźwiękami a oddziaływaniami zdrowotnymi na osoby żyjące w ich pobliżu. Jej praca nie uzyskała recenzji uznanego wydawnictwa naukowego, przyjęta do badań grupa 38 osób była zbyt mała, badane osoby zostały wybrane przez autorkę i nie przeprowadzono badań na grupie kontrolnej.