W styczniu 1919 roku został wybrany z listy PSL „Lewicy” w okręgu wyborczym nr 41 (okręg Jasło, Krosno i Sanok) na posła na Sejm Ustawodawczy (1919–1922). W czasie wojny polsko-bolszewickiej w 1920 roku był członkiem Komitetu Obrony Państwa i organizował werbunek ochotników. Od 1922 roku razem z Józefem Putkiem redagował „Sztandar Chłopski”, zamieszczał też tam swoje artykuły. W sierpniu 1922 roku – wraz z Józefem Putkiem i Józefem Bochenkiem – odszedł od PSL Lewicy i przyłączył się do PSL „Wyzwolenie”. Z ramienia tej partii w listopadzie 1922 roku został wybrany na posła do Sejmu I kadencji (1922–1927). W latach 1923–1924 i 1926–1927 był członkiem Zarządu Głównego PSL „Wyzwolenie”, a w latach 1927–1929 – zastępcą członka ZG. Od maja 1926 roku do lipca 1927 roku był sekretarzem ZG PSL „Wyzwolenie”, a od grudnia 1926 roku do początku 1928 roku – sekretarzem klubu parlamentarnego tej partii. W końcu lat 20. zerwał z ruchem ludowym i opowiedział się po stronie obozu Piłsudskiego.