W 1928 roku został posłem na Sejm II kadencji (1928–1930). Zrzekł się mandatu w grudniu 1929 roku.
W latach 1930–1932 pracował jako naczelnik wydziału samorządowego w wołyńskim urzędzie wojewódzkim. Od 1932 roku organizował spółdzielnie rejonowe na Wołyniu, m.in. współzakładał polsko-ukraiński związek spółdzielczy „Hurt”. Był publicystą w Łucku „za zasługi na polu społeczno-gospodarczem”., redaktorem naczelnym tygodnika „Wołyń”.
W 1935 roku został senatorem IV kadencji (1935–1938) powołanym przez Prezydenta RP Ignacego Mościckiego. Pracował w komisji gospodarczo-skarbowej.
W czasie okupacji hitlerowskiej mieszkał w Warszawie. Po powstaniu warszawskim, już jako bardzo schorowany człowiek, wyjechał do Krakowa, gdzie zmarł 11 stycznia 1945 roku. Pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 149-6-25).
Od 27 lipca 1895 roku był mężem Marii Łukaszewicz, z którą miał syna Juliana, prozaika, dramatopisarza, krytyka i aktora teatralnego.
Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (11 listopada 1934)