Od 1 kwietnia 1917 roku do końca wojny służył w Polskiej Sile Zbrojnej, w której był oficerem-instruktorem.
Po wybuchu rewolucji listopadowej (1918) w Niemczech powrócił na Pomorze, gdzie prowadził werbunek i uzbrojenie ochotników do Armii Wielkopolskiej.
27 czerwca 1919 roku zgłosił się do Wojska Polskiego, w którym do 15 czerwca 1920 roku był dowódcą taborów w Dywizji Pomorskiej. Następnie do listopada 1920 roku służył w randze podpułkownika (ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku) w Dowództwie Okręgu Generalnego Pomorze, biorąc udział w wojnie polsko-bolszewickiej.
Od 1920 roku pozostawał w rezerwie jako podpułkownik w stacjonującym w Toruniu 8 Dywizjonie Taborów.
Okres międzywojenny Powróciwszy do rodzinnego majątku rozwinął gospodarstwo w Przydatkach, które prowadził do wybuchu II wojny światowej.