Jan Apolinary Brandt (ur. 23 czerwca 1860 w Niedrzwicy Kościelnej, zm. 3 września 1911 w Smoryniu) – ludoznawca, regionalista biłgorajski, działacz narodowy i niepodległościowy, publicysta.
Życiorys Pochodził z rodziny ziemiańskiej. Był synem Konstantego i Antoniny z Topolskich (zm. 1870). Ojciec Jana w l. 80. XIX w. nabył folwark Smoryń. Liczył on ok. 1000 mórg powierzchni, a w jego skład wchodził również browar. Jan odziedziczył go po śmierci ojca w 1888. W Mokrymlipiu działał w komórce LN, a później w SN-D. J. B. działając w tych strukturach przemycał na teren Roztocza broń dla przyszłych powstańców. Przechowując ją w magazynach nieopodal browaru, wysadził je w trakcie przemarszu wojsk rosyjskich, za co został aresztowany pod zarzutem działalności wywrotowej wobec państwa.
Jan Brandt ożenił się z Laurą Sulimierską, córką Artura. Zmarła w 1897, osierociwszy dwoje dzieci.