Siergiej Grigorjewicz Golicyn, zwany Firsem (, ur. w Rydze, zm. w Starej Wsi) – rosyjski arystokrata, meloman, mecenas sztuki, pisarz i śpiewak operowy.
Życiorys Pochodził z arystokratycznego rodu książąt Golicynów, którzy osiedlili się w Wielkim Księstwie Moskiewskim w XV wieku, a byli gałęzią litewskiej dynastii Giedyminowiczów. Siergiej Golicyn był wnukiem Siergieja Fiedorowicza Golicyna, a synem generała-majora, Grigorija Siergiejewicza Golicyna i hrabianki Katarzyny z Sołłohubów, córki generała Jana Michała Sołłohuba.
Młodość spędził na przygotowywaniach do kariery w służbie państwowej Imperium Rosyjskiego. Uczył się w szkole kadetów. W latach 1819–1837 służył w wojsku rosyjskim oraz przez kilka lat pracował w dyplomacji rosyjskiej. W latach 1829–1831 jako oficer artylerii brał udział: w wojnie rosyjsko-tureckiej na Bałkanach, w tłumieniu powstania listopadowego w Królestwie Polskim oraz okupacji Wolnego Miasta Krakowa.
30 października 1836 roku ożenił się w Garbowie z polską hrabianką, Marią Ewą Jezierską, która wniosła mu w posagu pałac i dobra starowiejskie pod WęgrowemZbigniew Rostkowski. Ludwik Franciszek Martini (1818-1895) – budowniczy w dobrach starowiejskich. „Niedziela” 35/2004.. W rok po ślubie wystąpił z czynnej służby wojskowej i osiadł na stałe w Królestwie Polskim.