Janusz Turowski (ur. 30 października 1927 w Kowlu, zm. 18 listopada 2020 w Łodzi) – polski inżynier, specjalista w zakresie elektrodynamiki technicznej, maszyn elektrycznych i mechatroniki, profesor zwyczajny nauk technicznych, były wiceprezes Komitetu Elektrotechniki Polskiej Akademii Nauk.
Życiorys Janusz Turowski urodził się w roku 1927 w Kowlu (obecnie Ukraina). W latach 1940–1946 przebywał na zesłaniu na Syberii, deportowany przez władze ZSRR. W roku 1949 rozpoczął pracę w Politechnice Łódzkiej. Studia na Wydziale Elektrotechniki Politechniki Łódzkiej ukończył w 1951 roku. W 1958 roku obronił pracę doktorską, a w 1963 roku otrzymał tytuł naukowy docenta doktora habilitowanego. W 1971 roku uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego Politechniki Łódzkiej, a w 1978 roku tytuł profesora zwyczajnego nauk technicznych. Janusz Turowski pracował, także na stanowisku profesora w Politechnice Lubelskiej (1974-1976), AGH (1980–1981), Uniwersytetu w Pawii (1986) i NATO Advanced Study Institute w Turcji (1994). Jeden z najwybitniejszych przedstawicieli elektrotechniki w Polsce w okresie powojennym, autor ponad 310 prac wydanych w Polsce, USA, Wielkiej Brytanii, Niemczech, Japonii, Chinach, Indiach, Australii, Włoszech, Hiszpanii i innych krajach. Wychował liczną kadrę badaczy i uczonych.