Prascy męczennicy – grupa czternastu męczenników franciszkańskich, którzy ponieśli śmierć za wiarę w Pradze 15 lutego 1611.
Geneza męczeństwa Czechy za cesarza Rudolfa II Rudolf Habsburg był cesarzem i królem czeskim w latach 1576–1611. Był również arcyksięciem Austrii i zarządzał Śląskiem. Na tron wstąpił po śmierci swojego ojca Maksymiliana Habsburga. Spory z członkami rodziny, przede wszystkim z bratem Maciejem Habsburgiem, wpłynęły na decyzję przeniesienia się wraz z dworem do Pragi w 1583. Cesarz nigdy się nie ożenił. Krewni dążyli do pozbawieni go władzy. Na kilka lat przed wydarzeniami praskimi zadecydowano, iż jego tron przejmie brat Maciej.
W okresie tym cesarstwem targały tumulty religijne. Gdy w 1607 doszło, w Donauwörth w Bawarii, do napadu protestanckich mieszczan na katolików podczas procesji Bożego Ciała i profanacji, cesarz Rudolf wydał na miasto dekret o banicji. Jego wykonawcą został Maksymilian I Wittelsbach, władca Bawarii. W ciągu dwudziestu lat jezuici zrekatolicyzowali miasto. Z kolei w 1609 cesarz wydał List majestatyczny, w którym zatwierdził tzw.