Przewodniczący tamtejszego parlamentu Ali Laridżani stwierdził, że inwazja na Syrię mogłaby mieć wpływ na Izrael i Palestynę. W oświadczeniu ogłosił, że Iran popierał demokratyczne przemiany w Syrii.
Zachodnioeuropejska prasa przedstawiała masakrę cywilów w Huli jako moment zwrotny w wojnie domowej. Wskazywano, iż arena międzynarodowa zgodnie i ostro potępiła zachowania reżimu. Według mediów, sojusznicy Damaszku – Rosja i Chiny nie mogli już uznawać odtąd Baszara al-Asada za swojego partnera. Zauważono, iż dyplomacja uprawiana przez mocarstwa odbiegała od realnego świata. Kraje zachodu będące w pakcie na arenie Rady Bezpieczeństwa ONZ, mogły jedynie w oświadczeniach potępić zbrodnię i wydalić syryjskich dyplomatów, a główny mediator Kofi Annan nie miał realnie żadnego pola manewru.