W sezonie 2013 o tytuł mistrzowski walczyło kilku kierowców, pomiędzy którymi doszło do przewrotnych wydarzeń. Po pierwszej połowie sezonu wydawało się, że o tytuł mistrzowski bój stoczą Monakijczyk Stefano Coletti i Brazylijczyk Felipe Nasr. W drugiej połowie jednak doszło do zdecydowanej zmiany układu sił – Coletti zdecydowanie opadł z formy i nie zdobył praktycznie żadnych punktów, z kolei Nasr wykazał się małą skutecznością w zdobywaniu punktów, głównie za sprawą błędów taktycznych jego zespołu. Sytuację tę wykorzystali Fabio Leimer, który liderował na początku sezonu oraz Sam Bird i to oni ostatecznie rozegrali między sobą losy tytułu. Ostatecznie mistrzem został Szwajcar. Trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej zapewnił sobie dzięki skutecznemu weekendu w Abu Zabi i problemom Brazylijczyka kierowca testowy zespołu Force India w Formule 1 – James Calado. Wśród zespołów niespodziankę sprawił debiutujący w serii Russian Time, który do ostatniej chwili walczył z brytyjską ekipą Carlin. Ostatecznie oba zespoły miały równą liczbę punktów i o mistrzostwie decydowała liczba zwycięstw, których więcej, dzięki Birdowi miał Russian Time. Trzecie miejsce zajęła hiszpańska ekipa Racing Engineering.
2014