Wymagano, aby samolot uzbrojony był w trzy karabiny maszynowe kalibru 7,7 mm, umieszczone w przednim, górnym i dolnym stanowisku strzeleckim. Przewidywano, że wyłonienie najlepszej konstrukcji nastąpi w wyniku prób porównawczych dostarczonych prototypów. Wymagano, aby każda z biorących udział w konkursie wytwórni dostarczyła po dwie maszyny.
Projekt Firma Nakajima skierowała do prac zespół pod kierunkiem Ken'ichiego Matsumury. Konstruktor i jego zespół posiadali już doświadczenie w budowie wolnonośnych, jednopłatowych maszyn, pracując przy uruchomieniu licencyjnej produkcji samolotów DC-2 i biorąc udział w pracach projektowych nad przeznaczonym dla marynarki bombowcem Nakajima LB-2. Obydwa prototypy ukończono na przełomie 1936 i 1937 roku, a w marcu 1937 roku znalazły się w Ośrodku Badawczym Techniki Lotniczej Armii (Rikugun Kōkū-gijutsu Kenkyūsho) w Tachikawa, gdzie do maja tego samego roku trwały próby porównawcze z konstrukcją wytwórni Mitsubishi (konstrukcja Kawasaki została odrzucona na etapie prac projektowych).