Jan Łobodziński (ur. 29 maja 1897 w Czchowie, zm. 16 sierpnia 1983 w Krakowie) – polski menedżer, działacz społeczny i spółdzielczy, polityk, poseł na Sejm w II RP.
Życiorys
Rodzina Był synem Józefa i Marii z domu Łagosz. Ożenił się z Heleną Słabówną. Mieli córkę, Zofię Łobodzińską-Rolle i synów: Władysława i Andrzeja.
Wykształcenie Ukończył Szkołę Wydziałową im. ks. Stanisława Konarskiego w Brzesku, Akademię Handlową w Krakowie (1916–1919) oraz kursy rachunkowości (około 1916 roku).
I wojna światowa W czasie I wojny światowej służył w Legionach Polskich od 1914 roku, początkowo w 2 pułku piechoty, później – komendzie placu w Sandomierzu, baonie uzupełniającym na froncie wołyńskim, w 3 kompanii I Brygady.
Został ciężko ranny w listopadzie 1915 w bitwie pod Wielkimi Niedźwiedziami nad Styrem, został zwolniony z wojska w 1916 roku jako inwalida wojenny.
W czasie wojny polsko-bolszewickiej był członkiem Komitetu Obrony Narodowej.
Dwudziestolecie międzywojenne Po ukończeniu kursów rachunkowości państwowej i kursów dla kierowników sklepów Kółek Rolniczych przez wiele lat prowadził Spółdzielnię Inwalidów Wojennych w Nowym Sączu oraz spółdzielnię jajczarską. Później był dyrektorem domów wczasowych „Riwiera” i „Zgoda” w Krynicy.