Niewiele wiadomo na temat dat i przebiegu obu egzekucji. Nie jest również znana tożsamość większości ofiar. W szczególności brakuje przekonujących dowodów, które mogłyby potwierdzić, że skazańców przywieziono na miejsce straceń z jednego z warszawskich więzień. Pewnym jest jedynie, że ofiary nie były mieszkańcami gminy Młociny. Władysław Bartoszewski zakładał, że obie egzekucje przeprowadzono w 1942 roku.
Po wojnie Zbiorowe groby na Wydmach Łuże zostały przypadkowo odkryte podczas prac poszukiwawczych prowadzonych przez PCK w innych miejscach na terenie gminy Młociny, gdzie spodziewano się znaleźć groby kryjące zwłoki ofiar niemieckiego terroru (Laski, Wólka Węglowa). Ekshumację przeprowadzono w dniach 12–13 maja 1947 roku. Z trzech grobów wydobyto łącznie 85 ciał. Dzięki znalezionym przy zwłokach dokumentom oraz zeznaniom i relacjom więźniów Pawiaka udało się zidentyfikować 15 mężczyzn i trzy kobiety rozstrzelane w dniu 15 października 1942 roku.