Tadeusz Stefan Kamiński (ur. 21 grudnia 1889 w Kołomyi, zm. 9–11 kwietnia 1940 w Katyniu) – pułkownik audytor Wojska Polskiego, doktor praw, działacz niepodległościowy, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się 21 grudnia 1889 w Kołomyi, ówczesnym mieście powiatowym Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Leopolda i EmiliiKsięga metrykalna urodzeń dla miasta Kołomyi za lata 1886-1894 sygn. 631.1.783, State Archives of Ivano-Frankivsk Oblast. W latach 1901–1909 uczęszczał do c. k. Wyższego Gimnazjum w Kołomyi, gdzie zdał egzamin dojrzałości.
W 1920 był sędzią śledczym w Tymczasowej Komisji Nadzwyczajnej przy Komisji Wojskowej Sejmu Ustawodawczego. Na tym stanowisku 6 sierpnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu majora w Korpusie Sądowym, w „grupie byłych Legionów Polskich”. 1 czerwca 1921 pełnił służbę w Biurze Prezydialnym Ministerstwa Spraw Wojskowych, pozostając na ewidencji Oddziału VI Prawnego Sztabu MSWojsk.. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 43. lokatą w korpusie oficerów sądowych. W 1923 był zastępcą gen. bryg. Edwarda Szpakowskiego, szefa Gabinetu Ministra Spraw WojskowychTadeusz Stefan Kamiński pełnił służbę na stanowisku zastępcy szefa Gabinetu Ministra Spraw Wojskowych w okresie, w którym ministrami byli kolejno: gen.