Pogrzeb Atali (fr. Les Funérailles d’Atala lub Atala au tombeau) – obraz olejny francuskiego malarza Girodet-Trisona. Jest to jedno z najpopularniejszych dzieł artysty, wystawiono je dwukrotnie w paryskim Salonie w 1808 i 1814, pierwszym właścicielem był potentat prasowy, właściciel Journal des débats Louis-François Bertin. Obecnie obraz znajduje się w zbiorach Luwru.
Malarz zilustrował tragiczny finał historii opowiedzianej przez François-René de Chateaubrianda w powieści Atala albo miłość dwojga tubylców z 1801 roku. Atala była Metyską, córką Hiszpana i Indianki z plemienia Seminoli. Pomimo że została wychowana wśród Indian, dzięki matce została chrześcijanką. W obliczu zagrożenia życia Atali matka ślubowała Bogu, że ta pozostanie przez całe życie dziewicą i umierając skłoniła dziewczynę do złożenia ślubów czystości. Dwa lata później Atalia poznaje Chactasa, jeńca Seminoli i zakochuje się w nim. Młodzi uciekają do puszczy, jednak dziewczyna znajduje się w rozterce, nie może pogodzić miłości do mężczyzny z obietnicą daną matce. Wewnętrzne rozdarcie doprowadza do tragedii, Atala popełnia samobójstwo zażywając truciznę. Przed śmiercią pocieszenia udzielił jej żyjący w dziczy zakonnik, ojciec Aubry.