110 DKaw., podporządkowana IV Kubańskiemu Kozackiego Korpusowi Kawalerii, działała na prawej flance wojsk sowieckich, atakując w kierunku Budionnowska. W dniach 10-14 stycznia tego roku dywizja rozbiła oddziały przeciwnika, zdobywając Orłowkę i Praskoweję, a następnie Budionnowsk. W ciągu miesiąca Sowieci wyzwolili cały Kraj Ordżonokidzki, Kałmucję i południową część obwodu rostowskiego. Na pocz. lutego dywizja osiągnęła rubież odcinek linii kolejowej Celina-Rostów nad Donem, gdzie została rozformowana. Oddziały dywizyjne włączono do IV Gwardyjskiego Kubańskiego Korpusu Kawalerii.
Skład organizacyjny 273 Pułk Kawalerii 292 Pułk Kawalerii 311 Pułk Kawalerii 110 Samodzielny Dywizjon Artylerii Konnej – d-ca kpt. G. K. Dyba 99 Samodzielny Park Artyleryjski 81 SAmodzielny Półszwadron Łączności 110 Samodzielny Szwadron Obrony Chemicznej Samodzielna Bateria Przeciwlotnicza 94 Szwadron Medyczno-Sanitarny 82 Transport Zaopatrzeniowy 374 Dywizyjny Lazaret Weterynaryjny
Bibliografia 110-я ОККД в боях за Родину, [w:] Калмыкия в истории СССР: Пособие для изучающих историю родного края, 1968
Linki zewnętrzne Historia 110 Samodzielnej Kałmuckiej Dywizji Kawalerii (jęz. rosyjski) Skład organizacyjny 110 Samodzielnej Kałmuckiej Dywizji Kawalerii (jęz. rosyjski)
Kategoria:Formacje narodowościowe Armii Czerwonej w okresie II wojny światowej