Oprócz działań czysto dyplomatycznych, już od pierwszego dnia wojny, Skowroński rozpoczął szeroko zakrojoną akcję propagandową, ogłaszając odezwę do licznej, bo blisko 200-tysięcznej Polonii brazylijskiej. W miarę jego skromnych możliwości starał się wpływać na treść i formę artykułów publikowanych w prasie brazylijskiej na temat sytuacji na ziemiach polskich. Jego szerokie kontakty w kołach politycznych, a także wśród brazylijskiej finansjery, przyczyniły się do utworzenia Komitetu Pomocy Ofiarom Wojny w Polsce, w którym aktywną rolę odgrywała jego żona – Chrystyna.
Działalność na emigracji Po cofnięciu uznania Rządowi RP na uchodźstwie przez Brazylię we wrześniu 1945 roku, Skowroński zdecydował o pozostaniu na emigracji. Uzyskał wówczas Katedrę Migracji Współczesnych na papieskim Uniwersytecie Katolickim w Rio de Janeiro. Rozpoczął także działalność handlową. Pierwsze przedsiębiorstwa, cukiernia i spółka eksportowo-importowa nie przyniosły sukcesów. Dopiero współpraca z Alfredem Jurzykowskim zaowocowała organizacją w 1949 roku, pierwszej w Brazylii montowni ciężarówek Mercedes-Benz. Skowroński został również przedstawicielem na Brazylię Fundacji Jurzykowskiego, wspierającej naukowców i twórców polskiego pochodzenia. Zaangażował się także w działalność niepodległościową.