Przez dwie kadencje sprawował funkcję prezesa Związku Rolników Niemieckich w Polsce.
W latach 1930–1934 przeważnie przebywał w Niemczech. Pracował w Moabit-Beusselberg Pfarussäle w Berlinie. Tam związał się z ruchem narodowosocjalistycznym. 1 lutego 1932 roku wstąpił do NSDAP, otrzymał numer członkowski 994 508 i został przydzielony do działu zagranicznego partii. Z powodu polskiego obywatelstwa został 1 stycznia 1934 roku wykreślony z kartoteki NSDAP. Wrócił do Polski i 28 maja 1934 roku został członkiem „Jungdeutsche Partei” (JdP) – przybudówki NSDAP w Polsce. W 1937 roku reprezentował JdP na zjeździe NSDAP w Norymberdze. Tam też kolejny raz spotkał się z Hitlerem.
W 1938 roku Wambeck został senatorem V kadencji (1938–1939), z ramienia Zrzeszenia Chłopów Niemieckich w Polsce i nominacji prezydenta RP Ignacego Mościckiego, reprezentując mniejszość niemiecką, która miała dwa mandaty senatorskie.
22 listopada 1938 roku Max Wambeck zastąpił dotychczasowego lidera JdP Rudolfa Wiesnera – jednego z najgłośniejszych polityków niemieckich w Polsce lat 30.