Martina Anderson zadeklarowała odcięcie się od mechanizmów przemocy. Zaangażowała się w działalność partii Sinn Féin, została etatową działaczką tego ugrupowania. W 2007 i w 2011 z okręgu wyborczego Foyle była wybierana w skład Zgromadzenia Irlandii Północnej. Od 2011 do 2012 wchodziła w skład regionalnego rządu w randze młodszego ministra. W 2012 objęła mandat posłanki do Europarlamentu, zastępując Bairbre de Brún, która zrezygnowała z zasiadania w PE. Martina Anderson przystąpiła do frakcji Zjednoczonej Lewicy Europejskiej i Nordyckiej Zielonej Lewicy. W 2014 i 2019 z powodzeniem ubiegała się o europarlamentarną reelekcję.
Mandat europosłanki utraciła z końcem stycznia 2020 w związku z brexitem. W następnym miesiącu powróciła do Zgromadzenia Irlandii Północnej. Zrezygnowała z mandatu w tym gremium w 2021.
Przypisy
Kategoria:Brytyjscy posłowie do Parlamentu Europejskiego VII kadencji Kategoria:Brytyjscy posłowie do Parlamentu Europejskiego VIII kadencji Kategoria:Brytyjscy posłowie do Parlamentu Europejskiego IX kadencji Kategoria:Politycy Sinn Féin Kategoria:Urodzeni w 1962