Edward Jarociński (ur. 9 listopada 1879 w Pułtusku, zm. 13–14 kwietnia 1940 w Katyniu) – pułkownik lekarz Wojska Polskiego, doktor wszech nauk lekarskich, działacz niepodległościowy, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Franciszka Edwarda Józefa (1850–1925), geometry i Władysławy Józefy z Wyrzyków (1860–1885)Edward był spokrewniony z braćmi: Leonardem Jarocińskim, pułkownikiem lekarzem, szefem sanitarnym Okręgu Korpusu Nr VII w Poznaniu i Bohdanem Jarocińskim, doktorem praw, komandorem porucznikiem.. W 1899, po ukończeniu gimnazjum w Suwałkach, rozpoczął studia na Wydziale Lekarskim Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego. W 1904 uzyskał dyplom lekarski.
W 1914, w stopniu kapitana lekarza, został zmobilizowany do Armii Imperium Rosyjskiego. W latach 1914–1917, w czasie I wojny światowej, walczył jako lekarz batalionu, a następnie starszy lekarz 8 pułku strzelców. Od 1917 służył w I Korpusie Polskim w Rosji na stanowisku starszego lekarza 8 pułku strzelców polskich. W maju 1918, po demobilizacji korpusu, powrócił do Warszawy, wstąpił do Polskiej Siły Zbrojnej oraz objął stanowisko lekarza garnizonu i szefa sanitarnego I BrygadyDz. Rozk. Wojsk. Nr 11 z 15 grudnia 1918, poz. 292..