Władysław Rybakowski (ur. 22 maja 1885 r. w Krotoszynie, zm. 24 listopada 1952 r. w Poznaniu) – działacz społeczny i polityczny, jeden z przywódców Powstania Wielkopolskiego w Krotoszynie.
Życiorys Urodził się w rodzinie cieśli Wawrzyńca i Marianny z Borowińskich. Po ukończeniu szkoły powszechnej uczył się zawodu kowala.
Od marca 1908 roku był naczelnikiem krotoszyńskiego gniazda „Sokoła”. W czasie I wojny światowej powołany do armii pruskiej, służył w artylerii, osiągnął stopień sierżanta.
24 grudnia 1918 r. wrócił do Krotoszyna. Wieczorem 1 stycznia 1919 r. kierował brawurową akcją zdobycia koszar niemieckich w Krotoszynie. W wyniku tego działania zdobyto znaczne ilości broni i amunicji. Broń ta okazała się przydatna w czasie akcji wyzwolenia i utrzymania Krotoszyna, a także odcinka granicznego pomiędzy Zdunami i Cieszkowem.
Po utworzeniu w lutym 1919 r. Żandarmerii Konnej w powiecie krotoszyńskim (funkcjonującej w strukturach Żandarmerii Krajowej Sił Zbrojnych w byłym zaborze pruskim) w stopniu wachmistrza, został zastępcą dowódcy oddziału. W okresie międzywojennym i podczas okupacji hitlerowskiej pracował w zawodzie kolejarza i służył w straży pożarnej.