po apelacji wyrok obniżono do 3 lat. Po zwolnieniu w lutym 1933 działał jako członek egzekutywy KO KPP w Łodzi. 24 maja 1934 ponownie aresztowany i skazany na 3 lata więzienia, jednak sąd apelacyjny uniewinnił go w kwietniu 1934. W końcu 1934 został zawieszony w prawach członka KPP za odmowę podjęcia działalności na innym terenie. Po tym działał głównie w MOPR.

We wrześniu 1939 wyjechał do Białegostoku, a następnie w głąb ZSRR. Był górnikiem na Uralu i w Donbasie. 1943 zmobilizowany do Armii Czerwonej, w styczniu 1944 wstąpił do 2 Dywizji Piechoty Armii Polskiej w ZSRR i został w niej oficerem polityczno-wychowawczym. Wstąpił do PPR.

Od sierpnia 1944 dyrektor Wydziału Śledczego RBP PKWN. Od 6 kwietnia 1945 do 15 stycznia 1946 p.o. kierownika WUBP w Warszawie, następnie skierowany do Centrali MBP jako zastępca kierownika Wydziału do Walki z Bandytyzmem, a później zastępca kierownika Wydziału Ochrony Rządu. Członek egzekutywy Komitetu Warszawskiego PPR, delegat na I Zjazd PPR w grudniu 1945. Od 1956 na rencie dla zasłużonych.

Był mężem Reginy z d.