Piotr Eydziatt Zubowicz (ur. w 26 kwietnia 1880 w Mariampolu, zm. 10 lipca 1956 w Warszawie) – polski adwokat, notariusz, polityk, senator I kadencji w II RP, wolnomularz.

Życiorys Ukończył gimnazjum w Suwałkach. Studiował matematykę i prawo na Uniwersytecie Warszawskim. Członek PPS; więziony i deportowany przez władze carskie w 1905. W 1906 na uniwersytecie w Kazaniu otrzymał dyplom kandydata praw. Działacz Towarzystwa Kultury Polskiej (1906–1913). Aplikował w Sądzie Okręgowym w Warszawie. W 1912 otrzymał tytuł adwokata przysięgłego. Od 1916 służył w armii rosyjskiej (w oddziałach hydrotechnicznych na froncie I wojny światowej), a następnie w II Korpusie Polskim (adiutant gen. Skrzyneckiego).

W 1918 uczestniczył z Maciejem Ratajem w organizowaniu Tymczasowego Rządu Ludowego w Lublinie. W latach 20. XX wieku był znanym adwokatem w Zamościu, wydawcą „Gazety Zamojskiej”.

W wyborach parlamentarnych w 1922 został senatorem I kadencji (1922–1927) z listy PSL „Wyzwolenie”. Podczas swego 9.