Jan Zbigniew Mikulski (ur. 16 lipca 1907 w Druskienikach, zm. 20 lipca 1999 w Londynie) – polski lotnik i szybownik, instruktor szybownictwa wojska Polskiego i LOPP, lotnik PSZ i RAF, major lotnictwa i instruktor lotniczy w Pakistańskich Siłach Powietrznych (RPAF).

Młodość i okres międzywojenny Syn Wincentego Mikulskiego i Alberty z d. Czechowicz. Dzieciństwo spędził w Petersburgu; rodzina mieszkała w Gatczynie nieopodal lotniska: od dziecka interesował się samolotami. Po odrodzeniu państwa polskiego w lutym 1919 powrócił do kraju: mieszkał w Grodnie, a następnie w Wilnie, gdzie też zdał maturę.

W 1929–1930 uczęszczał na kurs lotniczy w Aeroklubie Wileńskim na lotnisku w Porubanku uzyskując kwalifikacje pilota wśród pierwszych kursantów. Odbył służbę wojskową w lotnictwie.

W 1933 przeniósł się do Pińska, gdzie pracował jako urzędnik w tamtejszym sądzie.