Lubelszczyzny podczas kampanii wrześniowej.
Poległ w czasie bitwy tomaszowskiej 19 września 1939 w pobliżu stacji kolejowej Maziły, kiedy oddziały katowickiej Grupy Fortecznej uległy całkowitemu rozbiciu.
8 czerwca 1951 pułkownik Klaczyński został ekshumowany i pochowany na cmentarzu parafialnym w Łaszczowie w powiecie tomaszowskim.
Był żonaty i miał dwóch synów: Janusza (ur. 5 października 1917) oraz Zbigniewa (ur. 20 kwietnia 1927).
Awanse podporucznik – 1914 porucznik – 1916 kapitan – 1919 major – 1920 podpułkownik – 1924 pułkownik – 1931
Ordery i odznaczenia Krzyż Złoty Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 13 Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 1365 (28 lutego 1921)Dekret Wodza Naczelnego L. 2646 z 28 lutego 1921 r. (Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 11 poz. 328) Krzyż Niepodległości (13 kwietnia 1931) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (10 listopada 1928)M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 631 „za zasługi na polu pracy niepodległościowej”. Krzyż Walecznych (czterokrotnie, po raz 2 i 3 w 1921)Rozkaz Ministra Spraw Wojskowych L. 2142 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 1, s.