thumb|Grób Romana Jabłonowskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Roman Jan Jabłonowski pseud. Gruszecki (ur. 9 sierpnia 1886 w Siwkach, zm. 3 lipca 1963 w Warszawie) – działacz socjalistyczny i komunistyczny, publicysta, członek KC KPP i kierownik Centralnego Wydziału Rolnego KPP od 1922, wiceprzewodniczący Zarządu Głównego Związku Pracowników Ubezpieczeniowych 1931–1933, sekretarz generalny Związku Zawodowego Bankowców i Ubezpieczeniowców 1945–1947.
Życiorys Po ukończeniu łomżyńskiego gimnazjum studiował na wydziale matematyki i fizyki UJ, gdzie w 1912 uzyskał doktorat. W 1914 ukończył studium ubezpieczeniowe w Wiedniu. Od 1905 członek PPS, po rozłamie w partii w 1906 działacz PPS-Lewicy, członek jej sekcji krakowskiej. Uczestnik II Konferencji Krajowej PPS-Lewicy w Warszawie w X 1910 i w II Zjeździe partii w Opawie IV 1912. Członek zarządu Oddziału Zagranicznego PPS-Lewicy od 1913. Od 1915 w Charkowie, gdzie w 1917 zorganizował Zjednoczenie Socjalistyczne Polskie i wstąpił do Rady Delegatów Robotniczych i Żołnierskich, opowiadając się za bolszewikami. Od grudnia 1917 kierownik Wydziału Ogólnego Komisariatu Polskiego. Na konferencji PPS-Lewicy w Charkowie został wybrany do Centralnego Komitetu Robotniczego PPS-Lewicy na Ukrainę. Od końca lipca 1918 w Warszawie, gdzie w grudniu 1918 wziął udział w I Zjeździe KPRP (KPP).