jego syn w 923 roku pokonał rebeliantów i mianował się cesarzem późniejszej dynastii Tang. Po obaleniu rodziny Li, wodzowie Shatuo zakładali kolejne, efemeryczne państwa.
Kiedy władcy dynastii Jin podbili północnej Chiny w XII wieku, Shatuo zostali nazwani „Białymi Tatarami”. Jinowie używali ich wojskowego wsparcia, jako stróżów pogranicza. Mongołowie nazywali tychże „Öngüt”. Onguci konwertowali ku chrześcijaństwu najpewniej pod wpływem Ujgurów.
W 1205 ongucki wódz Ałakusz-tegin sprzymierzył się z Czyngis-chanem, ujawniwszy mu, iż plemię Najmanów pragnie go najechać. Wsparł jego wojska podczas najazdu sił mongolskich na państwo Jinów w 1211 roku. W geście przyjaźni chan zaręczył swoją córkę, Ałakaj-beki z synami Ałakusz-tegina, jednak do formalnego zawarcia związku nigdy nie doszło, gdyż polityczni przeciwnicy zamordowali onguckiego wodza, inicjując walkę o władzę. Czyngis-chan stłumił rebelię i wziął rodzinę zabitego pod opiekę. Ałakaj rządziła Ongutami jako regentka kolejnych nieletnich książątek, aż do panowania Gujuk-chana (1246-48).
Po śmierci Czyngis-chana Onguci byli sojusznikami Kubilaj-chanaJohn Man-Kublai khan, s.319.