Miały one bowiem służyć przejęciu bądź utrzymaniu inicjatywy na polu walki. W tym ujęciu podmiot „działania” oddaje w sposób precyzyjny ich istotę polegającą na stworzeniu sprzyjających warunków do rozstrzygnięć przez oddziaływanie bezpośrednie. Jednocześnie nie należy mylić sposobów uzyskania przewagi niematerialnej z etapami pośrednimi prowadzącymi do zasadniczych rozstrzygnięć. Zatem pojęcie „działania pośrednie” nie jest tożsame z pojęciem „etapy pośrednie”. Te ostatnie tworzą warunki do decydującego manewru dla osiągnięcia celu w podstawowych rodzajach działań, skupiając uwagę na formach, w jakich się materializują działania pośrednie na polu walki. Podejście do istoty działań pośrednich można jednak uznać za zbliżone, czyli tworzenie warunków do prowadzenia zasadniczych rodzajów działań, uzyskanie przewagi nad przeciwnikiem, wypełnienie luk między poszczególnymi etapami walki, co zapewni jej ciągłość. Wszystkie aktywne formy prowadzenia walki będą sprzęgnięte etapami łączącymi je w jedną całość niezbędną dla zachowania ciągłość działań, ich trwałości oraz określonej struktury.