Tajniki zawodu przybliżali słuchaczom również aktorzy: Lidia Kownacka, Maria Wilkoszewska, Mieczysław Wielicz, Kazimierz Wichniarz.
Mimo finansowego wsparcia ze strony Ministerstwa Kultury i Sztuki, szkoła była skromnie wyposażona. Brakowało podręczników, dlatego wykładowcy korzystali z różnych skryptów i własnych notatek. Dla potrzeb szkoły Czesław Strzelecki wydał niewielką publikację „Historia teatru polskiego”.
Program oparto na ramowym układzie zajęć obowiązujących w przedwojennej Warszawskiej Szkole Dramatycznej. Adepci szkoły zdobywali szlif sceniczny, występując w różnych rolach w kolejnych pozycjach repertuarowych teatru bydgoskiego. Przyszli aktorzy wykazywali duże zaangażowanie w działalności kulturalnej. Zorganizowali rewię w Domu Kultury (dziś hotel Pod Orłem), z konferansjerką Hieronima Konieczki. Występowali także z recytacjami i fragmentami sztuk w świetlicach i klubach. Po półtora roku nauki, przystępowano do egzaminu wewnętrznego, a następnie egzaminu państwowego w Państwowym Instytucie Sztuki Teatralnej w Łodzi.
Po odejściu z Bydgoszczy Aleksandra Rodziewicza, dyrektorem szkoły został Adam Grzymała-Siedlecki. Pod jego kierunkiem szkoła działała już tylko jeden rok.