Dekret o środkach społecznego przekazywania myśli Inter mirifica. Jest to jeden z pierwszych dokumentów uchwalonych przez sobór watykański II. Został ogłoszony przez papieża Pawła VI 4 grudnia 1963.
Główne idee dokumentu Dekret jest odpowiedzią Kościoła katolickiego na wzrastającą rolę środków masowego przekazu. Ojcowie soborowi podkreślają w nim ważną rolę prasy, kinematografii, radiofonii, telewizji i innych środków masowego przekazu, „które z natury swej zdolne są dosięgnąć i poruszyć nie tylko jednostki, lecz także całe zbiorowości i całą społeczność ludzką”Dekret o środkach społecznego przekazywania myśli, Inter mirifica.. Tłumacząc jednocześnie, że właściwie użyte przyczyniają się nie tylko do odprężenia i ubogacenia ducha, ale również do szerzenia i umacniania orędzia chrześcijańskiego.
Dokument składa się ze: wstępu, dwóch rozdziałów i zakończenia.
W pierwszej części dokument akcentuje naturalne prawo Kościoła katolickiego do wykorzystywania wszelkiego rodzaju środków masowego przekazu, jeżeli służą one edukowaniu społeczeństwa lub są pomocne w ewangelizacji.