Historia Założenie to jest pozbawione bezpośrednich przekazów źródłowych. Badania archeologiczne przeprowadzone w 1993 roku wykazały, że obiekt nigdy nie został ukończony, a prace przerwano około połowy XVII wieku, co mogło mieć związek z wydarzeniami potopu szwedzkiego. W pierwszej połowie XVII wieku dzisiejszy nasyp został uformowany i otoczony przeszkodą wodną. W północnej części pomiędzy wydłużonymi nasypami wzniesiono lub rozpoczęto wznosić kamienny budynek na rzucie prostokąta o wymiarach 12,5–13 na 27 m i grubości ścian 1,5-1,7 m. Był to dwutraktowy budynek posiadający po 4 izby na każdym trakcie, pełniący funkcję budynku bramnego fortalicji. Boczne ziemne nasypy znajdujące się od strony ścian szczytowych budynku prawdopodobnie miały pierwotnie formę bastionów. Badania terenowe nie wykazały śladów intensywnego użytkowania obiektu, co wskazuje na fakt, że obiekt nigdy nie został ukończony ani zamieszkany.
Zdaniem badaczy obiekt wznosili prawdopodobnie Koniecpolscy w II ćwierci XVII wieku. Potencjalnym fundatorem warowni mógł być rotmistrz królewski Jan Koniecpolski, który w latach 1638–1645 był kasztelanem sieradzkim, a w latach 1645–1660 wojewodą sieradzkim.